Samlokuaðferðin + - +

Einhvern tímann lærði ég það að til koma gagnrýni á framfæri þyrfti maður að setja hana fram á jákvæðan hátt. Besta leiðin til þess væri að nota samlokuaðferðina, sem gengur út á það að maður pakkar gagnrýninni inn í hrós líkt og maður pakkar skinku inn í samloku. Þetta virkar þannig að maður byrjar á að segja eitthvað jákvætt, helst að hrósa viðkomandi, síðan kemur maður með gagnrýnina en endar síðan aftur á jákvæðu nótunum. Ég hef oft notað þessa aðferð og get staðfest að hún virkar.

Í kvöld átti ég tónlistarupplifun sem var í líkingu við samlokuaðferðina. Ég byrjaði kvöldið á því að hlusta á Ben Harper á góðum hljóðstyrk og gleymdi mér alveg við að dást að frábærum trommurum sem hafa spilað með honum (ég vil meina að ég sé með betri lufttrommuleikurum). Síðan kom restin af fjölskyldunni heim og við settumst niður til að horfa á Eurovision, sem var frekar döpur upplifun. Eftir að keppnin var búin og drengurinn kominn í rúmið var horft á tónleika með Jeff Buckley á DVD, sem fóru fram í Chicago 1995 (reyndar sá ég áður í sjónvarpinu nýjar tónleikaupptökur, 2-3 lög, með Bruce Springsteen og er kallinn í góðu formi). Buckley hjálpaði mér að loka úti þessa neikvæðu söngvakeppnisreynslu. Drengurinn var náttúrulega bara algjör snillingur og skilur eftir sig ótrúlega fallega og um leið kraftmikla tónlist. Samlokuaðferðin hjálpaði mér því í kvöld til að lifa af Eurovision. Ég vil nota tækifærið og koma þakklæti mínu á framfæri til þess sem fann upp samlokuaðferðin, hver sem það nú er.