Frá Danmörku

Þá er loks komið að því að maður skrifi héðan úr ríki Möggu gömlu drottningar. Búið að vera glampandi sól og steikjandi hiti nánast allan tímann sem ég er búinn að vera hérna, enda hef ég aðeins sviðnað. Þegar þetta er skrifað er ég í heimsókn hjá Pálmari og fjölskyldu í Árhúsum, en Katrín og Júlíus Viggó skruppu í helgarheimsókn upp á klakann. Ég er síðan á leið til Þýskalands á sunnudaginn, ætla að eyða viku í þeirri þýsku borg sem íslenskir sjómenn þekkja hvað best, Cuxhaven. Þegar ég rakaði mig í gær (en þurfti þá að taka af mér nokkura daga vöxt) var ég að spá í að láta hárin á efri vörinni vera, svona til að falla betur inn í hópinn næstu vikuna. En ég hætti við, er mikið betri í því að vera hallærislegur Íslendingur en hallærislegur Þjóðverji.

Lífið er ósköp ljúft hjá mér þessa dagana (enda ágætt eftir geðveikina sem var hjá mér í maí). Venjulegur dagur hjá mér í sveitaþorpinu Hoven á Vestur-Jótlandi er þannig að ég vakna fyrir kl. 7:00 og kyssi Katrínu bless því hún fer í vinnuna á elliheimili staðarins. Síðan fer ég í að græja Júlíus Viggó í leikskólann, smyrja nesti og þess háttar. Þegar guttinn er kominn í faðm danskra leikskólakennara fer ég venjulega í stuttbuxur og strigaskó og skokka smá hring í dönsku sveitinni. Síðan dunda ég mér við að lesa, æfa mig á gítarinn, rýni í verkefni úr vinnunni sem ég tók með mér hingað út eða jafnvel vinn einhver húsverk þar til Katrín kemur heim úr vinnu eftir hádegi. Þá er Júlíus sóttur og við reynum að gera eitthvað skemmtilegt saman. Það sem er einna erfiðast er að vera án netsambands, ótrúlegt hvað maður er háður internetinu (þið sjáið bara hvað er langt síðan ég bloggaði síðast).

Hef aðeins verið að hlusta á þá tónlist sem er boðið upp á í dönsku útvarpi og ég verð að segja að ég er ekki heillaður. Ekkert spilað nema það sé á "playlista" (þið sem haldið að playlistarnir á Bylgjunni og FM957 sú slæmir ættuð að prufa að hlusta á danskst útvarp í eina viku) og flest allt efnið leiðinlegt froðupopp. Hins vegar er greinilega mikið að færum músíkfólki hérna því spilamennskan á því sem maður heyrir er alveg fyrsta flokks, en tónlistin er ekki skemmtileg. En hvað ég á eftir að vera feginn að geta stillt á Rás 2, XFM og Rás 1 þegar ég kem heim í ágúst. Ég er búinn heyra leiðinlega lagið sem maður fær á heilann ("Worst/best case scenario" með Nephew) og líka eignast danskt uppáhaldslag (gamall Kim Larsen standard sem ungur strákur flytur, man ekki hvað lagið heitir eða hvað flytjandinn heitir).

Ég er nú aðeins að stelast til að spila hérna í Danaveldi. Strax fyrsta kvöldið mitt hérna spilað ég á hestamannaballi inn í tjaldi með Þórði Pálma og Jens Henrik félaga hans. Síðan erum við Þórður að dunda okkur við að spila gamla slagara með trommara sem heitir Bjarne og æfum á loftinu heima hjá mér. Ef vel gengur er aldrei að vita nema við troðum upp einu sinni eða tvisvar á einhverjum öldurhúsum áður en ég fer heim til Íslands. Ég er aðeins búinn að fikta við að semja og kannksi næ ég að spila á Aftan festivali þegar ég kem heim og frumflyt þá eitthvað af nýju efni. Við Þórður sömdum saman litla "instrumental" melódíu um daginn sem hefur ekki enn fengið nafn, en er svona soldið kántrískotin enda samið í sólinni í sveitinni. Síðan var ég aðeins að djamma með Pálmari í gær, en hann var að fá sér nýjan kassabassa. Hljómaði bara nokkuð vel, hann hefur enn "touchið" á bassanum. Hann kemur til með að spila bassa á sólóplötunni minni , hvenær sem hún kemur út :)

Annars er aðeins farinn að sakna spilamennskunnar heima og það verður örugglega gaman í haust bæði að spila með Matta sem verður að fylgja plötunni sinni eftir, að spila á Aftan festivali og síðast en ekki síst að koma Hobbitunum aftur af stað. Ég kem til með að vera brosandi hringinn þegar ég verð á sviðinu heima.

Læt þetta duga í bili - kemst vonandi í tölvu fljótlega aftur til að henda inn öðrum pistli á þessa síðu (takk fyrir afnotin af tölvunni Pálmar).