Bill Withers er maðurinn

Hef verið að hlustá á "Best of..." plötuna með Bill Withers, vá!!! Röddin, takturinn, lögin, spilamennskan...... Ef þú hefur ekki kynnt þér tónlist þessa snillings nú þegar þá ættirðu að drífa í því. Svo sannarlega einn af risum tónlistarsögunnar.

Ný tónlist í spilaranum

Ég skrapp með til London í nokkra daga um daginn (og skrapp reyndar á leik í Nottingham í leiðinni). Að sjálfsögðu kíkti ég í plötubúið og greip nokkra titla með mér heim. Ég hef verið að hlusta síðustu daga, en er ekki enn búinn að fara nógu vel í gegnum allt. Það sem ég keypti var eftirfarandi:

Best of 2004 (tvöföld safnplata)
Safnplata/kynningarplata með efni úr ýmsum áttum. Það sem er skemmtilegt við þessa tvöföldu safnplötu er að önnur platan er með efni frá 2004 en hin er með efni sem kemur út á árinu 2005. Það er nokkur lög á þessari plötu sem er vert að minnast á. Breed 77 eru með lagið "La Ultima Hora", hér má heyra takta sem minna á Faith No More og jafnvel System of a Down en er samt alveg á mörkum þess að vera hallærislegt. Dan Penn & Chuck Prophet (gaurar sem ég veit ekkert um) flytja yndislegan blúsara sem heitir "Heavy Duty", hljómar einhvern veginn svo ferskt og frjálst og eitthvað við það sem minnir á efnið sem við erum að vinna núna með Matta Óla. Depeche Mode, Elliott Smith (heitinn), Fatboy Slim og Franz Ferdinand eru með lög sem eru öll ágæt og hafa sum hljómað soldið í útvarpi. Josh Ritter er með fínan kántrílegan slagara sem heitir "Hello Starling". Lambchop eru með ágætt instrumental lag, "Being Tyler". Nick Cave & The Bad Seeds eru með "There She Goes (My Beautiful World)", frábær rokkari. UNKLE eru með áhugavert lag sem heitir "Reign", skemmtilegar pælingar þarna en Ian Brown syngur með þeim og gaulið í honum eyðileggur alveg lagið. Skrítið hvað menn geta lifað lengi á fornri frægð, hann datt jú niður það að gera ágætis hluti með Stone Roses, en mér finnst hann alltaf vera að væla sömu lagleysuna og virðist bara kunna að búa til leiðinlega tónlist (en hún á jú náttúrulega alveg rétt til að vera til eins og önnur tónlist). Uppáhaldið mitt á þessari plötu, ásamt laginu með Dan Penn & Chuck Prophet, er með Skinnyman og heitir "I'll Be Suprised", frábært rapplag um hart líf á götum London. Það er lítið á plötunni með efni frá 2005 sem hefur gripið mig, en ég á eftir að hlusta betur.

Miles Davis - On The Corner
Merkileg plata með meistara Davis sem kom fyrst út árið 1972. Miles sjálfur segir í ævisögu sinni að þetta sé einhver vanmetnasta plata sem hann hafi gert. Er jass/rokk/funk bræðingur sem hefur greinilega haft víðtæk áhrif, t.d. á danstónlist. Platan verður að vísu stundum soldið súr og krefst mikillar athygli vilji maður njóta hennar. Frábærir tónlistarmenn með meistaranum á þessari plötu s.s. John McLaughlin, Chick Corea, Herbie Hancock, Jack DeJohnette og Al Foster. Áhugavert en ekki það besta sem meistari Miles Davis gerði á ferlinum.

Ani DiFranco - Knuckle Down
Ný plata með þessari merkilegu bandarísku tónlistarkonu, plata sem kom út í ár. Ani er í miklu uppáhaldi hjá mér, góður laga- og textahöfundur, syngur vel og er afburða gítarleikari. Þessi plata er soldið þung og mætti hugsanlega vera styttri. Fyrir minn smekk eru þarna lög sem hefðu mátt missa sín. Hlusti menn á titilag plötunnar heyra þeir af hverju ég er svona hrifinn af gítarleiknum hennar. Lagið "Recoil" er í uppáhaldi eins og er, gæti breyst eftir því sem ég hlusta meira á plötuna. Íslendingurinn H.Husky Hoskulds ber ábyrgð á sándinu á þessari plötu en Joe Henry pródúserar.

Nick Drake - Pink Moon
Meistarstykki sem kom út 1972. Einfalt, einlægt og einfaldlega frábært. Drake fyrirfór sér víst stuttu eftir að hann gerði þessa plötu og einhver hvíslaði því að mér að þessi plata væri í raun sjálfsmorðsbréf (bleikur er jú oft litur dauðans). Ég ætla s.s. ekki að dæma um það, en er heillaður af því hvað er hægt að gera mikið með einlægri rödd og einum gítar.

Emiliana Torrini - Fisherman's Woman
Ný plata frá Emiliönu og ég held að hún eigi eftir að vaxa við hverja hlustun. Í mínum huga eru þrjár íslenskar söngkonur í sérflokki Emiliana, Björk Guðmundsdóttir og Eivör Pálsdóttir (OK, ég veit að hún er ekki íslensk en það væri gaman). Er lágstemmd og heillandi plata. Stemningin á henni minnir mig að mörgu leyti á Stinu Nordenstam. Mæli með þessari.

John Mayer - Room For Squares
Þessi plata kom út 2001 og kom söngvaranum, gítarleikaranum og lagahöfundinum John Mayer á stjörnukortið í Bandaríkjunum. Hann er nokkuð lunkinn, kann að semja skemmtileg lög, er lipur á gítarinn og er með sérstaka rödd. Er meira að segja á stundum soldið jazz-skotinn. Hefði samt líklega aldrei orðið svona stór hjá Kananum (lagið "Daughters", af nýju plötunni hans, fékk Grammy sem lag ársins 2004) ef Dave Matthews væri ekki búinn að undirbúa jarðveginn. Gallinn við þessa plötu er að hún er "ofpródúseruð" fyrir minn smekk. Vantar meiri hráleika.

Prefab Sprout - Steve McQueen
Klassísk plata frá 1985. Styrkurinn þessarar plötu eru frábærar lagasmíðar sem eru vel fluttar. Sándið er að vísu á stundum solið "eighties", en efnið er bara það sterkt að það skiptir ekki máli. Hér er að finna lög eins og "Faron Young", "Bonny", "Appetite" og "When Love Breaks Down". Skyldueign.

Supertramp - Crime Of The Century
Þessi plata er frá árinu 1974. Á þessari plötu er að finna eitthvað allra besta lag rokksögunnar "School". Er að mínu mati besta lagið af mörgum góðum hjá þessari frábæru hljómsveit. Á plötunni eru þó fleiri klassíkerar eins og "Bloody Well Right" og "Dreamer". Plata sem sannarlega stenst tímans tönn.

Thin Lizzy - Bad Reputation
Klassísk plata frá 1977 frá einhverri bestu hljómsveit rokksögunnar. Phil Lynnot var snillingur, einhver allra besti lagahöfundur síðustu 30 ára. Ég keypti ævisöguna hans um daginn og hef verið að fara í gegnum hana, sýnir og sannar að það þarf elju og vilja til að komast í fremstu röð. Hið frábæra lag "Dancing in the Moonlight" er á þessari plötu. Það er eitthvað við Thin Lizzy sándið sem er heillandi, eitthvað sem ekkert annað band hefur náð. Vek athygli á því hvað gítarleikur Scott Goram og Brian Robertson hefur haft mikil áhrif, eins og t.d. á Iron Maiden.

Bill Withers - The Best Of Bill Withers: Lovely Day
Safnplata sem kom út árið 1996. Á eftir að taka þessa úr plastinu og þekki ekki mikið til Withers. Geri ráð fyrir því að maðurinn bak við "Ain't No Sunshine" hljóti að luma á einhverju góðgæti (eða gæti maður sagt hljóðgæti?).

Líf

Bara að láta vita að ég er enn lifandi .... (var skotið fast á mig um síðustu helgi að ég væri latur við að færa fréttir hér inn - þannig að ég verð að reyna bregðast við því).

Svona í leiðinni er allt í lagi að læða því inn að Hobbitarnir eru lífi og töluvert á ferðinni þessa dagana. Um síðustu helgi héldu þeir uppi stuðninu á árshátíð starfsmanna Iðnskólans í Hafnarfirði og um næstu helgi ætla þeir að gera allt vitlaust á Kaffi Duus í Keflavík (bæði föstudags- og laugardagskvöld). Eftir afslöppun um páskana mæta þeir síðan galvaskir á Paddy's 1. og 2. apríl til að sjá til þess að allir geti glaðst á góðri stundu.

Síðan má læða því að næsta upptökutörn með Matta er handan við hornið, ætlum að læða okkur í Geimstein um næstu helgi og taka upp 3-4 lög. Í þetta skiptið er það bandið sem ætlar að spila inn (Matti, Smári, Óli, Halli Valli, Hlynur og ég). Vorum að æfa efnið síðasta laugardag og verð að viðurkenna að þetta hljómar spennandi (spiluðum síðan efnið "unplugged" í Aftan festival-teiti heima hjá Hlyni á laugardagskvöldi og ekki hljómaði það verra þá).

Spennið beltin - lífið er spennandi og margir skemmtilegir hlutir að gerast. Takið þátt!!